Naftali Primor, Poetry

נפתלי פרימור, שירתי

משורר צעיר בליבו ששירתו התפתחה בגיל מאוחר. הרגישו מוזמנים להשתתף בחווית שירתי.

שירים חדשים נבחרים

ראשן בחול

ראשן מתפתל בחולות הדיונה
החול דבק בו, השמש היוקדת
ואין מים באופק
קורות הראשן אינם מוזרים בעיניי
הוא כמותי
המשורר המתפתל על גחונו
והמקום אינו מוקירו.
גם הרוח אינה מרפה,
ממתינה לתשובה:
מה יצא ממך?
ואני שותק ומתפתל

12.11.2020…

Ten wiersz

?czy mogę wysłać ci mój wiersz
pytam
bo każdy wiersz przenosi
coś ze mnie
z istoty mojego istnienia
moje organy pełne mnie
na skrzydłach fantazji
karmisz je sobą
wchłaniasz
spajają się z twoimi
a wiersz nieświadomy tego
bo litery go niosą
?czy wysłać mój wiersz tobie

27.10.2020…

Każdy kwiatek

chcę byś wiedział, że będę z tobą
jeśli będziemy się kochali
i choć sama nie określiłam naszych relacji
to chcę byś też wiedział
że stawiam na nagą miłość ponad klejnoty z drogich kamieni
wyszłam z małżeństwa, które nie było miłosne
tysiąc neonów pozostawiło mnie w ciemności
…droga moja
?a, czy ta miłość zmieni twój rozsadek
?czy ta niewidoczna strona będzie oświetlona
?czy znajdziesz smak w nieapetycznym
czy kranowa woda miastowa stanie się pyszniejsza
od różowego szampana, a ten polny kwiatek ponieważ biały
?czy zapewni cię, że weszłaś w dolinę lilii
teraz wiesz, że stan kochania znaczy myśleć
o mnie

21.10.2020…

Starcie z poezją

starłem się z poezją
zażądała ode mnie bym był tylko z nią i dla niej
zostaw kobiety, koleżanki i kochanki
bądź ze mną
jestem twoim przeznaczeniem
byłeś nim jeszcze przed zapłonieniem
porzuć przyjemności, które czerpiesz z łona kobiet
przecież widzę
jak zamykasz się z nimi
w hotelowym pokoju, czasem w obskurnym baraku
albo na klatce schodowej
tak uwielbiany przez nie
gdy pieścisz je i wypełniasz sobą
by chwilę potem poczuć się samotnym
bo nie mają poezji w sobie
pamiętasz tę szatynkę?
z którą przespałeś się w domu meblowym
gdzieś pomiędzy regałami
to ja byłam tam z tobą
pilnowałam byś nie złapał
jakiegoś wirusa czy bakterii
założyłam ci prezerwatywę
straciłeś wtedy nagle swą
niepohamowaną męską potęgę
odtąd byłam twoim słoneczkiem
dbam byś nie był głodny
by nie brakowało ci kobiecego mleka
jestem twoją poezją
kochasz się ze mną bezcieleśnie
jesteś mój
oddycham tobą w poezji
bierzesz mnie tak jak lubisz
mój poeto

24.10.2020…

Ta z płodem w łonie

jestem mężczyzną
to nie jest moje żadne osiągniecie
nie starałem się o to
nie darowałem w zamian niczego
nigdy nie przyszło mi do głowy
że to od Boga
że rodzę się On, a nie Ona
..i że urodziłem się w ogóle
to przyszło od matki
to rodzice mnie pragnęli
mimo, że nie wiedzieli
co się z nimi stanie
…czy ja przeżyję, czy nie
teraz rzad zasłaniając się wiarą i Bogiem
ustanawia swoje prawo
…że, przerwanie ciąży jest nielegalne
a jak ta partia czy ten prezydent to wie
?czy Bóg tego chce czy nie
?i że to On postanowił, że będę istniał lub nie
nie słyszę głosu Boga
w kwestii prawa do życia tych okrutnie zamordowanych
…tych którzy stracili życie, bo przy religii przodków trwali
ta z płodem w łonie, wie
czy ma być mamą
czy nie

24.10.2020…

Puszcza

gałęzie wspinają się, przechodzą jedna w drugą
plączą się wzajemnie
ludzkie oko nie rozdzieli
czy wyrastają oddzielnie czy stanowią jeden i ten sam pęd
nie mogę się wycofać
każdy ruch, napina jakąś gałąź jak sznur łuk
nagle uderzył swą łapą
zatrzymując mnie na uwięzi
z ramionami wyciągniętymi na bok
wydłużone palce nie odróżniają się niczym od reszty
?czy uwięziony czy zgubiony
a może zmieniłem się i pochłonęła mnie puszcza
on i ona nie są świadomi siebie
los ich prowadzi, nie mogą się wycofać
podążają jeden naprzeciw drugiemu
aż do dotyku, po raz pierwszy się spotykają
wzrokiem się badają
rozciągają swą pamięć na ile są zdolni
aż do dzieciństwa, niestety nie pamiętają siebie
napięte myśli krzyczą
,roznoszą swój podziw
każde miejsce dotyku, nawet przypadkowe
łączy, spaja ich w sieć
puszcza

19.10.2020…

Date z albumem

pierwsze spotkanie, nie znana mi
,przystojna
,wymieniamy pożądliwe spojrzenia
,bez zapowiedzi
,ona kładzie album na stole
kartki same się przewracają
," to ja, mając dwadzieścia siedem lat"
zwróciła uwagę, że jej wargi teraz
.i te na fotce, podobnie są zarysowane
bez wątpienia przenosi swą dawną aureolę
na siebie tu i teraz specjalnie dla mnie
mówiąc mi: " nie straszne mi
,nieznane mi drogi, mam w sobie sarenkę
,jeśli do niej zaryczysz, odpowiem ci piosenką
moja filozofia życia nie jest tylko dla mnie i dla ciebie
w taki sposób pokazuje siebie wszystkim, by się nie wstydzili
swoich pięknych lat, dzięki nim
,doszliśmy do dojrzałości mentalnej
,posiadamy paletę doświadczeń
,a gdy zechcesz być moim jeleniem
masz album, zobacz moje biodra i piersi
."wypełniają całą polanę
a ja jestem w okresie godowym

16.10.2020…

Dla Ciebie

wiesz że mam ograniczony czas-
..by cię kochać
tak wiem, każda radość
każda chwila w moim życiu
jest krótka jak znikający błysk
proszę, nie płacz gdy mnie nie będzie
uśmiechaj się do mnie
bo byłem i jestem dla ciebie
nie pragnę byś była wypełniona
moją poezją
wiesz, chwila kochania jest szczególnie
znacząca, jest esencją mojego istnienia
nie żalę się, że jest za krótkie
czy jednorazowe
każdy z nas jest niepowtarzalny
…i nigdy nas znów nie będzie
.więc kochaj mnie teraz, bo jestem gotowa-
a to już za nami

17.10.2020

– wiesz że mam ograniczony czas
by cię kochać…
tak wiem, każda radość
każda chwila w moim życiu
jest krótka jak znikający błysk
proszę, nie płacz gdy mnie nie będzie
uśmiechaj się do mnie
bo byłem i jestem dla ciebie
nie pragnę byś była wypełniona
moją poezją
wiesz, chwila kochania jest szczególnie
znacząca, jest esencją mojego istnienia
nie żalę się, że jest za krótkie
czy jednorazowe
każdy z nas jest niepowtarzalny
i nigdy nas znów nie będzie…
– więc kochaj mnie teraz, bo jestem gotowa.…

Be and being

,to be a thinking man
the one who knows
how to choose
his pathways
,so
how come you ended up
?being a poet
it's my way to be a man

17.9.2020 …

אין בינינו אלא בוז

חורף 1940 / 1941 בגטאות
שרה
רבקה
רחל ולאה
הוציאו את תינוקותיהן לפינת הרחוב
משם הגוויות נאספות בעגלות
לא הניחו את הגופות הקטנות עירומות
אלא עטופות בחלקי בד
מבגדיהן.
הוויתור על חתיכות הבגד
היה בו חוסר היגיון מופלג
בחורף הזה בגטו וורשה, לא היה בו
מאומה מן ההיגיון
האמונה באלוהי ישראל נותרה
ויש שהתחזקה
הרחום והרחמן הוא שמעמיד את עמו
במבחן.
הגטו המשיך להוליד
לארבע האימהות לא נותר חלב להניק
אך הן נותרו באמונה שהן ממלאות אחרי
רצונו של האל, שהגאולה בוא תבוא
הוא הרי אינו אדיש לסבלם של הצדיקים.
לימוד בחברותא עם הרב של קהילת שאנץ
שבירושלים שכנע שהרב המהולל
אינו חושש מטענות שמנגד
ההשגחה העליונה הרי נובעת מכל מילה
ומכל ספרי הקודש,
דבריו של דודי, לפני
מאיר פשמיסלבסקי
ניצול מחנה אושוויץ,
שמראה הגופות המוצאות מתאי
הגזים, לא הניחו לו עד יום מותו.…

הודפת תקרה

אני מעורפל בין הקירות
התקרה הלבנה מתוחה מעליי
מאיימת ליפול
למחוץ
אך גבוהה דייה שאוכל לנשום
המחשבות שלי
עוברות אלייך
את אומרת שרצית אותי
עשרות שנים בטרם הכרנו
אך אני יודע שלו נפגשנו בעודנו בשנות העשרים
היינו שופטים זה את זה על פי
מידת הסיפוק הרגעי-
הוא המדד המכריע
רק הוא
אך נפגשנו אחרי שכל אחד מאיתנו
חצה דרכים רבות
טעמנו מן הרע ולמדנו להבחין בטוב.
בואי,
היא מתכרבלת בתוכי
בעוד התקרה הולכת וקרבה
מותירה מעט מרווח
היא מותחת את זרועותיה
הודפת אותה למקומה
"אני נשארת איתך"

9.10.2020…

Gołymi rękami podniosła sufit

pozostałem zamglony między ścianami
a nade mną rozpościera się biały
sufit
grozi upadkiem
rozwalaniem
ale jest wystarczająco wysoko
że mogę oddychać
moje myśli przenoszą się do ciebie
mówisz że chciałaś mnie
przez dziesięciolecia
zanim się poznaliśmy.
lecz jestem pewny, że jeśli byśmy się poznali
mając dwadzieścia lat
każdy z nas oceniałby drugiego
według stopnia chwilowej satysfakcji
jedyna miara decydująca w młodości
wtedy nie liczyły się inne wartości.
gdy się spotkaliśmy się, każde z nas
przebyło wiele ścieżek
poznaliśmy zło i wiemy
jak rozpoznawać dobro.

teraz kiedy proszę ją by się zbliżyła,
ona przytula się do mnie
a sufit się obniża, po chwili dotyka nas
brakuje powietrza
ona wyciąga ramiona
podnosi sufit na swoje miejsce
patrząc na mnie: mówi
" ja pozostanę z tobą"

9.10.2020…