Naftali Primor, Poetry

נפתלי פרימור, שירתי

משורר צעיר בליבו ששירתו התפתחה בגיל מאוחר. הרגישו מוזמנים להשתתף בחווית שירתי.

שירים חדשים נבחרים

Kwiat dobroci

gdy nie życzysz sobie kwiatów dobroci
gdy nie masz w sobie kochania
w milczeniu
przechodzisz aleje
między ludźmi się roznosisz
a ja natychmiast cię spostrzegam
przesyłam ci wyrazy sympatii
i proszę o wybaczenie
że nie pojawiłem się odrobinę
wcześniej
by ulżyć w twoim bólu

26.6.2020 …

Będziemy

mało powiedziane
że odrabiam lekcję jak się zachowywać
w obecności nie znanej atrakcyjnej osoby
teraz
instynkty biorą górę
puszczam w zapomnienie to czego
mnie uczyli o równości płci
ostatnie spojrzenie w małe lusterko
róż na policzek
odsłaniam figlarnie napompowane piersi
czuję ich uderzający wpływ
pewna siebie
uśmiecham się w stosownej chwili
badamy się wzajemnie
zbliżamy się bez spuszczania wzroku
wiemy, że teraz oddalamy się na krok
ponowne spojrzenie umacnia pozycje
rozmowa się toczy
będziemy

27.6.2020…

Prawda w rodzinie

W mojej rodzinie odnoszono sie do prawdy
jak do dziecka
wierzyli ze ma przyszlosc
i zmieniali wedlug poczeby
wedlug sezony
zawsze o czyms nie mowiono
to w zasadzie dotyczalo spraw nie wiarnosci
najbardziej ukrywano gdy dzieci pochodzili
od roznych ojcow
moja prawda jest bardziej bolesna
klamstwo ja nie zmywa
nie udawam
nie gram ze nie wiem
ze to biale klamstwo
ktore nie jest przeznaczone do zranienia
scieram sie prawdzie prosto w morde
ona ujawnia ostre kly
chwali ze moze bezemnie
a ja nie moge bez niej

20.6.2020…

חזון האות

האי הזה שממשיך להתנשא
אינו ערובה שכך זה יימשך
כי מה יקרה?
פעם אי שהתרסק
שינה צורה, לאבקה לבנה
והיא התפזרה בין הקטבים
והיה גם אי ששקע
ואיש לא בא בטענה
אני כותב שירה פואטית
לפעמים שיר ביום לפעמים בכלל לא
ולפעמים כמה
לאי הזה היה שם, ציפורים קיננו בו
ולפתע הוא איננו
האם בורא האי קיים דיון על חפותו?
אי הוודאות מוליכה את הקיום
זיק של נצח אינו פוסק
האותיות היבשות הן עצמותיי
ייקראו ואקום לתחייה
וזוכר אני את האי שלפתע נסק
וכשירד היה לאבק חבר אל הרוח
וטבע בים

20.6.2020…

אני לא עונה

מה, בגלל הקורונה לא נצא?"
בואי ונשקיע במסעדה"
אני מזמין לעצמי צלעות
לך – כהרגלך – מנה צמחונית
אני אוחז בצלעות
לפתע מבחין עד כמה הן דומות לשלך
בריח ובטעם אין הבדל
אולי זה יחלוף אם אלעס","
אני אומר לעצמי
זה לא קורה
לא יכול לבלוע
את שואלת ואני לא עונה

20.6.2020…

Na arenie

w nietkniętej ciszy
ich ciała się zwierają
badają się nawzajem
szukają pozycji jak zawodnicy
podczas walki na arenie
czy dojdzie do zwycięstwa
na punkty czy przez nokaut
wdychają tlen – wspomaga siły
wbijają się głęboko
aż do wnętrzności
pokój powraca
wiemy, że to poza nami
?co teraz

15/6/2020…

Mamy w sobie

poznali się przez zbieg okoliczności
ona wdowa on wdowiec
nie pamiętali kiedy ostatni raz się śmiali
tu i tam okruchy szczęścia
pochowali więcej skarbów
niż pozostało ich na ziemi
a jednak są przekonani
że istnieje dla nich ktoś
osoba, która jest gotowa
przekonać ich, że niewinność istnieje
że nie ma potrzeby na nową miłość
gdy ta dawna nie zginęła
która z nieznanej przyczyny
nie używana, pozostała reliktem
przypadkowy dotyk dłoni
nie wydawał się być nadzwyczajny
a jednak wzbudził zapomniane:
kiełkowanie
siłę wspinania

zawsze mieli to
choć milczące

16.6.2020…

Poeci to ludzie

Twoj kobiecy wyglad nie ma na mnie wrazenie
,tetniace wargi
wzor reprodukcyjnej dziewczyny jest dla mnie
obojetny
nie widze w tobie obiektu dla
mojego seksualnego pragnienia
on jest fascynowany
jej poezja
ktora w milosci znajduje wartosc eksistencjalna
Dla niego duchownosc
nie zalezy od skorupy
Lecz ona sie na to nie zgadza
przekonuje ze ja zyje
w bledzie
jej wlosy, oczy, wilgotne cialo az do waginy
to jedna nieprzerwana poezja
a ty nie wiesz jak ja czytac

15.6.2020…

Ameryka nie dla mnie

?Ameryko, czy jesteś dla mnie stracona
nie zgadzam się, by opłakiwano kraj
gdzie pieniądz jest bogiem
twoja ziemia wypełnia się niezgodą
wolna Ameryka ma czarną stronę
jej wolność znaczy strzelać z każdej broni
jednak, ja chcę mieć cię taką
gdzie nienawiść nie depcze Ziemi
moja pamięć sięga roku
tysiąc czterysta dziewięćdziesiątego drugiego
cierpienie czerwonoskórych wraca do mnie
łzy nadal płyną

13.6.2020…

Uwolniona i uzależniona

kochanka i żona
kalkuluje skąd i z kim
kiedy udawać nasyconą
kiedy być wypełnioną przynajmniej w połowie
lub być głodną
jestem uzależniona na kochanie
oprócz męża i kochanka odpieram niemało
tych co nadal pukają
tych agresywnych co po nocach dzwonią
a każdy z nich żonę ma
chcą się uwolnić
bo zamieniam imiona
nie udaję, że jestem zakochana
wiem, że to moja miłość dla siebie
to epoka selfi
niech kochanek i mąż współpracują
dla mojego zdrowia
szczególnie psychicznego
nie chcę inaczej
nie mogę
jestem uzależniona

11.6.2020…

Poezja nie kłamie

poezja to wiara
poezja to twoja twarz, to twoje oczy
poezja to błądzenie w twoich myślach
to twój wielki ból
to nasze szalone dzikie poznanie
poezja to twoje tezy, że gram w czterolistną koniczynkę
że kiedy zamkniemy komputer staniemy się obcy dla siebie
obojętni na nasze przeznaczenie
poezja to ta chwila gdy miłość znalazła
się w chlebie
wiem kim jesteś, bo znam twoją poezję
to ona wyznacza kim jesteś

12.6.2020…

בשבילי השירה

משורר אני ולא מרחם
לא מנעוריי חברו אליי מילים
חילוני אני
באומרי אדוני, באה אליי השירה
נתחי קצבים לא השביעוני
ומרוח אדוני מילותיי
בשירתי כול מזונותיי
עשב גס לתבלין הפך
ממילות עשה ואל תעשה קמה השירה
והיא הוליכתני לפני אדוני
ומובילה אותי בשבילי השירה

15.5.2020…